குறள் எடு குரல் கொடு 

திரும்பத்  திரும்பப் பாராயணம்

உரைகள் விளக்கும் உபன்யாசம்

அர்த்தம் உணராமல் 

உள்ளம் விடுத்து 

உதடுகளில் நாமாவளி 

வேதங்களைப்  போல  

ஆகிப்போனது 

திருக்குறள் வெறும் முணுமுணுப்பாக 

சுவர்களில் , பேருந்துகளில் 

பாடப்புத்தகங்களில் 

அலுவலகங்களில் எங்கும் 

சாமி படம்போல

வள்ளுவனும் அவன் குறளும்

 பொருள் பற்றிச் சொன்னது 

நினைவிருக்க - அவன் 

அருள் பற்றிச்சொன்னது 

மறந்து போனது

அரசு, அமைச்சு ,துறவு என்று

அத்தனைக்கும் இலக்கணம் சொன்னான்

ஆனால் இன்று 

ஒன்றில் கூட உரியவருக்கு இடமில்லை

தமிழ் சாதிக்கான 

வேதமாகிப் போனது

குறள் - அதில் உரைசொல்லக் 

கற்றவன் பூசாரியாக

சடங்குகளோடு நின்றுபோனது 

அவன் உரைகள்

பூசாரியின் பிள்ளை பூசாரியாக

அதிகாரம் மொழியாலே 

நிறுவப்படுகிறது- நாம் 

யாரும் அறியாமலேயே

மொழியின் மீது

சிம்மாசனம் செய்தவன்

படிக்கட்டுகளிலா குறள் 

படிந்து கிடப்பது?